Σε σένα, που με έφερες στο φως
και μού ’δωσες πνοή απ’ τα σωθικά σου·
σε εσέ, νερό που μού ’δωσες να πιω
σαν ήμουν διψασμένος στην ποδιά σου·
σε σένα, αυτούς τους στίχους τραγουδώ.
Σε σένα, που μου στάλαξες ζωή
και φύλαξ άγγελός μου ήσουν πάντα·
σε σένα που προσκέφαλο είχα βρει
και στην ανημποριά μου ήσουν θάμα·
σε σένα, αυτούς τους στίχους τραγουδώ.
Για σένα αυτούς τους στίχους τραγουδώ·
απ’ της καρδιάς τα βάθη είναι βγαλμένοι·
συγχώρα με για να συγχωρεθώ,
και είθε να ’σαι πάντα ευλογημένη.
Συγχώρα με για να συγχωρεθώ,
και είθε νά ’σαι, Μάνα, ευλογημένη!
2000, Ιωάννης Παναγάκος