Τι πρέπει να κάνει τώρα η Ελλάδα για την διεκδίκηση των γερμανικών επανορθώσεων.
Έφυγε ο Γερμανός Πρόεδρος από τη χώρα μας αφού επανέλαβε την πάγια ανθελληνική θέση του Βερολίνου ότι το θέμα των επανορθώσεων έχει κλείσει. Ο ξένος Τύπος, ο γερμανικός κυρίως, έδωσε μεγάλη δημοσιότητα στο ότι η Ελλάδα έθεσε το θέμα των επανορθώσεων σε ανώτατο επίπεδο δημιουργώντας την εντύπωση ότι ήταν σαν να το έθετε για πρώτη φορά, ενώ είναι γνωστό ότι οι Πολεμικές Αποζημιώσεις, Επανορθώσεις και τα Κατοχικά Δάνεια σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο δεν παραγράφονται ποτέ και καταβάλλονται έντοκα από τον κατακτητή.
Ας δούμε τώρα που έχει πάρει έκταση το θέμα τι πρέπει να κάνει άμεσα η ελληνική κυβέρνηση για την διεκδίκηση των γερμανικών επανορθώσεων:
1.Να κληθεί ο Γερμανός πρέσβης στο Υπουργείο Εξωτερικών (και όχι ο Έλληνας πρέσβης στο γερμανικό ΥΠΕΞ) και να του εκφραστεί η δυσαρέσκεια της Αθήνας για τη δήλωση του Γερμανού Προέδρου κ. Frank-WalterSteinmeier ότι «το θέμα των επανορθώσεων έχει κλείσει για τη Γερμανία». Στη συνέχεια θα πρέπει να του τονιστεί ότι δεν είναι δυνατόν το Βερολίνο να αναγνωρίζει πολεμικές επανορθώσει στην Πολωνία (κάτι που έγινε πριν από τρεις μήνες) και να μην τις αναγνωρίζει για την Ελλάδα, η οποία ουδέποτε παραιτήθηκε από τις απαιτήσεις προς την Γερμανία όπως αναλυτικά τεκμηρίωσε η Επιστημονική Επιτροπή της Γερμανικής Βουλής σε έκθεσή της που δημοσιεύτηκε το 2019. Επίσης, να προταθεί η έναρξη διαλόγου για το φλέγον θέμα μεταξύ Αθηνών και Βερολίνου με την προειδοποίηση ότι, σε περίπτωση άρνησης, η Ελλάδα θα εφαρμόσει την απόφαση 11/2000 του Αρείου Πάγου που προβλέπει τη δυνατότητα κατάσχεσης περιουσιακών στοιχείων του Γερμανικού Δημοσίου στην Ελλάδα. Η απόφαση αυτή αναφέρεται στην υπόθεση του Διστόμου όπου είχε απορριφθεί η ασκηθείσα από τη Γερμανία αναίρεση κατά της απόφασης 137/1197 του Πρωτοδικείου Λειβαδιάς που είχε επιδικάσει 9,5 δις δραχμές (57 εκατ. γερμαν.μάρκα), καθιστώντας την έτσι τελεσίδικη.
2.Διεθνοποίηση του θέματος. Η Πολωνία έστειλε τον Δεκέμβριο του 2022 επιστολές για τις πολωνικές επανορθώσεις στον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, τον Πρόεδρο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ κιόλα τα όργανα του ΟΗΕ, στο Συμβούλιο της Ευρώπης κ.λπ. Η διεθνοποίηση του θέματος από την Βαρσοβία είχε σαν αποτέλεσμα την αναγνώριση του χρέους από τη Γερμανία πριν από τρεις μήνες. Ανάλογη πρωτοβουλία πρέπει να αναλάβει και η Αθήνα. Επίσης, θα πρέπει να τεθεί το θέμα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο με την απειλή ότι η Ελλάδα θα σταματήσει να πληρώνει προς την Γερμανία τις οφειλές της στα πλαίσια των μνημονιακών μας υποχρεώσεων κι ας υπάρχει απαγόρευση ενός τέτοιου συμψηφισμού αναφορικά με τα μνημόνια. Σχετικές κινήσεις μπορεί να γίνουν και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με την προϋπόθεση ότι δεν θα υπάρξουν Έλληνες ευρωβουλευτές που θα καταψηφίσουν το ψήφισμα για τις γερμανικές επανορθώσεις, όπως συνέβη στο παρελθόν.
3.Παράλληλα και ταυτόχρονα με τα παραπάνω, η Ελλάδα θα πρέπει να προσφύγει μονομερώς στο Δικαστήριο Συμβιβασμού και Διαιτησίας του ΟΑΣΕ, σύμφωνα με τα άρθρα 20 και 26 της Σύμβασης περί Συμβιβασμού και Διαιτησίας.
Επίσης, το Ελληνικό Κοινοβούλιο πρέπει να επικαιροποιήσει τα παλαιότερα ψηφίσματά του για τις γερμανικές επανορθώσεις.
Τέλος, είναι σημαντικό να συνεχιστούν οι κινητοποιήσεις της κοινωνίας των πολιτών και των μαρτυρικών πόλεων. Οι κινητοποιήσεις μπορεί να λάβουν και τη μορφή συνεδρίων στην Ελλάδα και τη Γερμανία καθώς είναι αναγκαίο να ενημερωθεί η γερμανική κοινή γνώμη για το χρέος της χώρας της.
Η Γερμανία οφείλει στη χώρα μας από την περίοδο της Κατοχής, μετά τον ανατοκισμό, 2 τρις ευρώ(αποζημιώσεις για τα θύματα εγκλημάτων πολέμου και εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας € 1 τρις, αποζημιώσεις για την καταστροφή των υποδομών € 595 δις και αποπληρωμή των κατοχικών δανείων € 506 δις), ενώ πρέπει να μας επιστρέψει 8.500 αρχαιολογικούς θησαυρούς και 460 πίνακες των οποίων η αξία είναι ανεκτίμητη.
Μόνο αν πραγματοποιηθούν τα παραπάνω προτεινόμενα είναι δυνατόν να ασκηθεί πίεση στη Γερμανία να αναγνωρίσει την ύπαρξη του χρέους της, γεγονός που θα επιτρέψει στη συνέχεια την έναρξη διαπραγματεύσεων μεταξύ των δύο κρατών.
Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος, πρέσβης επί τιμή
Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του ΙΗΑ εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς –Η ιστοσελίδα του ΙΗΑ δεν λογοκρίνει, ούτε επεμβαίνει σε άρθρα του ΙΗΑ
International Hellenic Association.
.

2 σχόλια
Μακάρι να σας ακούσει η κυβέρνηση και να δραστηριοποιηθεί σχετικά ανενδότως!
Από Αντώνη Μοσχοβάκη
Ομότιμος Καθηγητής Φυσιολογίας Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Κρήτης
Μέλος του ΙΗΑ
ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΕΙΣ: Κάτι ακόμα που πρέπει να κάνει τώρα η Ελλάδα
Με την παρούσα, θέλω να συνεισφέρω στον προβληματισμό περί του πρακτέου που εισήγαγε ο κ. Χρυσανθόπουλος στο άρθρο του “ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΕΙΣ: Τι πρέπει να κάνει τώρα η Ελλάδα;”. Όχι όμως πριν τον συγχαρώ που τοποθέτησε το πρόβλημα της σχέσης της Ελλάδας με την μεταπολεμική Γερμανία στην πραγματική του βάση χωρίς να στρογγυλεύει τα λόγια του, όπως θα περίμενε ίσως κανείς από έναν πρέσβη. Αν οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους τότε δύσκολα μπορούμε να είμαστε φίλοι με τους Γερμανούς έτσι που λογαριάζουν τα χρέη τους.
Ομολογώ ότι δεν καταλαβαίνω γιατί θα έπρεπε να επιτρέψουμε στους Γερμανούς να χαίρονται ανενόχλητοι τα κλοπιμαία. Δεν πειράζει που η τωρινή άνετη ζωή τους εν μέρει οφείλεται στον σωρευμένο πλούτο που λήστεψαν από την Ελλάδα; Δεν ευθύνεται αυτή η μεταφορά πλούτου, έστω εν μέρει, για τον χαμηλό μέσο μισθό στη Ελλάδα (περίπου 50% του μέσου Ευρωπαϊκού) ή για το παρόν χαμηλό κατά κεφαλή ακαθάριστο προϊόν της χώρας μας (περίπου 50% εκείνου της Γερμανίας); Αρκεί η συγγνώμη που ψελλίζει κάθε τόσο ένας Γκάουκ ή ένας Σταϊνμάιερ για να συμφιλιωθούμε με την συνεχιζόμενη οικονομική μιζέρια που οι Γερμανοί προκάλεσαν στην χώρα μας;
Ούτε επέδειξαν οι Γερμανοί μεταμέλεια στο τέλος του πολέμου όταν αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν από την Ελλάδα. Εν όψει της προέλασης του κόκκινου στρατού στην κεντρική Ευρώπη απλώς απαίτησαν από τους αντάρτες ασφαλή διέλευση προκειμένου να μην ανατινάξουν τον Παρθενώνα και το φράγμα του Μαραθώνα. Και εν συνεχεία, πρόσφεραν τους μυς τους στον επόμενο νταή της γειτονιάς. Η συνθηκολόγηση των Γερμανών στην Κρήτη υπεγράφη στο Ηράκλειο στις 9 Μαΐου 1945 δηλαδή 7 μήνες μετά την απελευθέρωση της υπόλοιπης Ελλάδας και μετά την είσοδο των Ρώσων στο Βερολίνο και τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πόλεμου στην Ευρώπη στις 8 Μαΐου 1945. Πολύ μετά την αποχώρησή τους από την υπόλοιπη Ελλάδα και μέχρι την αναχώρησή τους από την Σούδα στα μέσα Ιουνίου 1945, οι Βρετανοί χρησιμοποίησαν τους Γερμανούς που είχαν μείνει στην Κρήτη σαν οπλισμένη φρουρά μιας αρκετά μεγάλης περιοχής στα βόρεια του νομού Χανίων όπου η είσοδος Ελλήνων δεν ήταν ελεύθερη.
Το κείμενο του κ. Χρυσανθόπουλου παρέχει ενδιαφέρουσες ιδέες προκειμένου να ανατραπεί η τωρινή κατάσταση και να διεκδικηθούν αυτά που χρωστούν οι Γερμανοί. Βεβαίως θα έπρεπε να κληθεί ο Γερμανός πρέσβης στο Υπουργείο εξωτερικών. Βεβαίως θα έπρεπε να διεθνοποιηθεί το θέμα. Βεβαίως θα έπρεπε η Ελλάδα να προσφύγει στο Διαιτητικό Δικαστήριο του ΟΑΣΕ. Ωστόσο, θεωρώ ότι ο απλούστερος και αμεσότερος τρόπος να διεκδικήσει η Ελλάδα τα ποσά που της οφείλονται είναι να αρνηθεί να εξυπηρετήσει τα χρέη της μέχρι να εξυπηρετήσουν οι Γερμανοί τα χρέη τους προς αυτήν. Καταλαβαίνω ότι αυτή η άρνηση της πατρίδας μας να εξυπηρετήσει το χρέος της μπορεί να επισύρει την μήνη της Γερμανίας. Αυτό επιβεβαίωσε και ο τότε αρχηγός του αριστερού κόμματος της Γερμανίας Die Linke, κ. Γκύζι, όταν ρωτήθηκε σχετικά μετά το τέλος της ομιλίας του στον ΙΗΑ. Αμετανόητοι έφυγαν οι Γερμανοί από την Ελλάδα, αμετανόητοι παραμένουν μέχρι τώρα.
Οπωσδήποτε καταλαβαίνω ότι η έκβαση του εγχειρήματος εξαρτάται από την ευφυΐα, την φαντασία και την φιλοπατρία του πολιτικού προσωπικού της χώρας, που όμως δεν εμπνέει την παραμικρή εμπιστοσύνη. Και μόνο το γεγονός ότι χρειάζεται υπογραφή υπουργού δικαιοσύνης για να εκτελεστεί η απόφαση δικαστηρίων φανερώνει το χάλι τόσο του πολιτικού κόσμου όσο και της Δικαιοσύνης που απονέμει η χώρα. Άλλωστε αυτός είναι ο κύριος λόγος που η Ελλάδα δεν καταφέρνει να προσελκύσει επενδύσεις. Επί πλέον, ιδού τι μας θυμίζει ο Γιάννης Σκαλιδάκης (Εφημερίδα των Συντακτών, 26/5/2023) για την καταγωγή του νυν πρωθυπουργού της Ελλάδος: «Προς αντιμετώπισιν των εκ του πολέμου ερειπίων και συμφορών, είναι απαραίτητος η εσωτερική ησυχία και τάξις και η απόλυτος νομιμοφροσύνη προς τας Γερμανικάς Αρχάς Κατοχής» (Κυριάκος Μητσοτάκης, «Παρατηρητής» Χανίων, 7/5/1944, σ. 1η). Απαράδεκτο είναι το γεγονός ότι ο εγγονός Κυριάκος Μητσοτάκης σκοπεύει να χρησιμοποιήσει τα ταμειακά αποθέματα του κράτους για να εξοφλήσει πρόωρα ένα μεγάλο μέρος των διακρατικών χρεών του πρώτου μνημονίου. Σκοπεύει δηλαδή να απεμπολήσει ένα από τα λίγα διαπραγματευτικά χαρτιά που διαθέτει πλέον η Ελλάδα για να επιτύχει την αποπληρωμή του χρέους της Γερμανίας. Ελπίζω ότι οι κινητοποιήσεις της κοινωνίας θα ακυρώσουν και αυτά τα σχέδια της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Αντώνης Μοσχοβάκης
Ομότιμος Καθηγητής Φυσιολογίας Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Κρήτης
Μέλος του ΙΗΑ