Όμως στη σύγχρονη εποχή, αυτή που ζούμε τώρα
δεν είν’ καθόλου εύκολο να τα διανοηθείς
τόσα εγκλήματα φρικτά κατά του δούλου γένους
που διέπραττε κάθε στιγμή του μίσους η φυλή.
Ήταν ο εξισλαμισμός, ο βίαιος σαν χάρος
δηώσεις και καταστροφές, εξανδραποδισμοί
βαριά κι εξουθενωτική, ωμή φορολογία
ο φόρος ο του αίματος και ο κεφαλικός.
Καθ’ όλη τη μακραίωνη κι αβάσταχτη δουλεία
τόσα σκαμπανεβάσματα με όρτσα τον βοριά
αυλάκωναν τη σκέψη μου και την ψυχή, το σώμα
όπως χτυπούσε το ραβδί του Τούρκου η … «αρετή»
που έσφαζε, που βίαζε, και οικειοποιούταν
περιουσίες κι αγαθά, και όλα τα καλά
και άρπαζε ό,τ’ ήθελε, και ζώα και ανθρώπους
να τά ’χει για ευχαρίστηση, δικά του δουλικά.
Η απόδειξη ήταν χάρτινη κι έπρεπε να την έχεις
αν ήθελες να έμενες και πάλι εν ζωή
γιατί αυτή βεβαίωνε πως έχεις πάρει άδεια
κι αυτό το έτος που περνά να έχεις κεφαλή.
Και πλήρωνες φόρο βαρύ να πάρεις τέτοια άδεια
«χαράτσι» που το λεν αλλιώς, «φόρο κεφαλικό»
γιατί αλλιώς ω! δύσμοιρε, ω! δύστυχε αδερφέ μου
σου ελάφρυναν τους ώμους σου από την κεφαλή.
Κι ακόμα επαχθέστερος ήταν ο άλλος φόρος
το αισχρό το «παιδομάζωμα», που παίρναν τα παιδιά
τ’ άνθος του γένους το αβρό, με του αίματος τον φόρο
κι αφήναν οικογένειες στο πένθος το βαρύ.
Κι έτσι … «ωραία» πέρναγε η εποχή εκείνη
οι Τούρκοι με τους Έλληνες, … σύμπνοια αγαστή
θέλουνε να μας πείσουνε κάποιοι προσκυνημένοι
μα έκανε επανάσταση ο νους κι η λογική.
Κι έτσι το ξέρουν οι καιροί κι ο αντίλαλος του χρόνου
τί μαύρα χρόνια πέρασε του Έλληνα η ψυχή
με την Τουρκιά δερβέναγα, του Τούρκου το χατζάρι
να σφάζει σώμα κι όνειρα το γλεύκος τη ζωής.
Κι αν τα ξεχάσουν οι Γραικοί, ποτέ δε θα ξεχάσουν
οι αιώνες και οι ουρανοί το μέγα το κακό
που έπραξαν οι βάρβαροι σε κάθε ευκαιρία
σαν όταν ξεκινήσαμε για την ελευθεριά
που έκαψαν, που έσφαξαν που βίασαν και πάλι
κάθε ανθρώπινη πνοή και κάθε τι ανθηρό
στου εικοσιένα τη σπονδή γι’ ανάσταση του έθνους
και η ψυχή τους φάνηκε μαύρη μ’ απανθρωπιά.
14/8/20, Ιωάννης Παναγάκος