Θαλασσογέννητοι καημοί, ηλιολουσμένοι πόθοι
τη ρότα σου την κράτησαν με τον αυγερινό
τον στόχο δεν το ξέχασες του ονείρου τον τρανό
τι κι αν σε χτύπησαν βροντές, από μακράν κι αυτόθι
ο ελληνισμός διεσώθη
με λόγο φωτεινό.
Φουρτουνιασμένοι άνεμοι σε έσπρωχναν στον πάτο
κι αφηνιασμένοι κεραυνοί σε έπληξαν σκληρά
τον πόθο δεν τον έσβησες, τα όσια κι ιερά
με όπλο το χαμόγελο, απλό, καλοσυνάτο
με φως πού ’ναι γιομάτο
κι αγάπη, σταθερά.
Απ’ το ζενίθ του ουρανού, αστέρι μέσα στ’ άστρα
που η πνοή σου φώτιζε το σκότος των λαών
κλονίστηκες και γεύτηκες το όξος των σκιών
μα κράτησες μες στην ψυχή της ξαστεριάς τα κάστρα
της λευτεριάς βυζάστρα,
μήτηρ των ιδεών.
Και τώρ’ αστρόλαμπρη ξανά στου ήλιου τ’ ανηφόρι
τι κι αν οι σκοτεινόφεγγοι, οι μολευτές της γης
πασχίζουν να λαβώσουνε το φέγγος της αυγής
ηλιόπρεπη Ελλάδα μου, εσύ, γαλάζια κόρη
στον ήλιο βάζεις πλώρη
άστρο της χαραυγής!
21/5/2020, Ιωάννης Παναγάκος
1ο Βραβείο στον 20ο Διεθνή Διαγωνισμό Ποίησης 2020 του Περιοδικού Λόγου, Τέχνης και Πολιτισμού “ΚΕΛΑΙΝΩ” του Λογοτεχνικού Ομίλου “ΖΑΛΩΝΗ” “Ξάστερον”.
Ρυθμομετρική ποίηση ειδικής αρχιτεκτονικής, με σύνθετο Ιαμβικό μέτρο (15σύλλαβος, 14σύλλαβος, 13σύλλαβος), σε πεντάστιχες (θεωρημένες και ως εξάστιχες, μετά από σπάσιμο του 5ου στίχου) στροφές με τα παρακάτω δύο κύρια χαρακτηριστικά:
– Πρώτο. 15σύλαβοι ο 1ος και 3ος στίχος κάθε στροφής, 14σύλλαβοι ο 2ος και 3ος στίχος, και ο 5ος που είναι 13σύλλαβος να σπάει σε δύο, ένα 7σύλλαβο και έναν 6σύλλαβο.
– Δεύτερο. Ομοιοκαταληξία Σταυρωτή στους τέσσερις πρώτους στίχους , 1ος με 4ο και 2ος με 3ο, και με τον 5ο(μετά το σπάσιμο) ίδιο με 1ο και 4ο ενώ ο 6ος ακολουθεί τον 2ο και 3ο. Αλλιώς η μορφή αυτή μπορεί να αναφερθεί και ως σύνθετη ομοιοκαταληξία: 1ος με 4ο και 5ο, και 2ος με 3ο και 6ο.
Μελοποιημένο από τον συνθέτη Δημήτρη Μηνακάκη