*Γράφει ο Δημήτρης Βόγγολης, Πρόεδρος ΙΗΑ

Αναπτύχθηκε τον 7ο αιώνα, το ελληνικό πυρ, φωτιά, ήταν ένα καταστροφικό και μυστικό όπλο που βοήθησε στην προστασία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας για πολλούς αιώνες. Η φόρμουλα για το όπλο φρουρήθηκε στενά και περνούσε από αυτοκράτορα σε αυτοκράτορα μέχρι την πτώση της αυτοκρατορίας το 1453.

Οι ιστορικοί ανακάλυψαν αργότερα ότι ήταν ένα εμπρηστικό όπλο, ένα φλεγόμενο υγρό, το οποίο ήταν εξαιρετικά δύσκολο να συγκρατηθεί και δεν μπορούσε καν να σβήσει μετά τη χρήση νερού. Στην πραγματικότητα, θα έκαιγε ακόμη πιο δυνατά αφού ερχόταν σε επαφή με το νερό και θα κολλούσε σε οτιδήποτε άγγιζε. Οι Βυζαντινοί το ονομάζανε επίσης «θαλάσσια φωτιά» και «υγρή φωτιά», το υγρό θερμαινόταν, υπό πίεση και στη συνέχεια διοχετευόταν μέσω ενός σωλήνα που ονομαζόταν σιφόνι. Το πετούσαν επίσης σε γλάστρες ή σωλήνες που τοποθετούνταν στο πλοίο.

Οι ερευνητές προσπάθησαν να καταλάβουν τα συστατικά αυτής της ελληνικής φωτιάς εδώ και χρόνια και πιστεύεται ότι φτιάχτηκε από έναν συνδυασμό ασβέστη και νάφθας ή νέφτι. Από πολλές απόψεις, η ελληνική φωτιά ήταν ο πρόγονος του ναπάλμ, μιας θανατηφόρας εμπρηστικής ουσίας του πολέμου του 20ού αιώνα.

Greek Fire

Developed in the 7th century, the Greek ‘pyrus’ fire, was a devastating and secret weapon that helped protect the Byzantine Empire for many centuries. The formula for the weapon was closely guarded and passed from emperor to emperor until the fall of the empire in 1453.

Historians later discovered that it was an incendiary weapon, a flaming liquid, that was extremely hard to contain and couldn’t even be put out by using water. In fact, it would burn even more forcefully after coming into contact with water and would stick to anything it touched. Also called “sea fire” and “liquid fire” by the Byzantines, the liquid was heated, pressurized, and then delivered through a tube called a siphon. It was also thrown in pots or ship-mounted tubes.

Researchers tried to figure out the ingredients of this Greek fire for years and it is believed that it was made from a combination of quicklime and naphtha or turpentine. In many ways, Greek fire was the precursor of napalm, a deadly incendiary substance of 20th-century warfare.

*Δημήτρης Βόγγολης, Πρόεδρος και Δάσκαλος του ΙΗΑ

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του ΙΗΑ εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς – μέλη του ΙΗΑ. Η ιστοσελίδα του ΙΗΑ δεν λογοκρίνει, ούτε επεμβαίνει σε άρθρα – κείμενα των μελών του ΙΗΑ

International Hellenic Association